جای تعجب این که هزارخانی به طرزی رسوا، از آرزوهای باندرجوی برای پیروزی مخالفان دولت عراق و تلاشهای مجاهدین به این منظور، پرده برمی دارد و توصیه می‌کند، اجازه دهند خط مجاهدین برای تعویض کوبلر و بازگشت به اردوگاه اشرف که اکنون از زبان بقایای بعث و مخالفان مالکی مطرح می شود، ادامه یابد!

یا حکومت ایران نفع و ضرر خود را نمی‌فهمد و یا ارزشهای مجاهدین آنقدر پست و دنائت بار است که دستگاه عریض و طویل امنیتی ایران که بزرگترین قدرتهای جهانی را به زانو در آورده است، برای مقابله با مجاهدین، روشی مؤثرتر از این نیافته است؟!

پررنگ شدن اینگونه رؤیاها البته با وضعیت تشکیلاتی مجاهدین رابطه مستقیمی دارد، هرچه بحرانهای درونی و بیرونی این گروه شدیدتر و حادتر باشد، طمع و ولع رجوی به سوء استفاده از شرایط داخلی به طرق مختلف جلوه گر می شود و فرصت طلبی ذاتی اش که به مثابه توهم رهایی عمل می‌کند، در رویکردی فرافکنانه خودنمایی می کند.