دیدگاه
برگرفته از کتاب کنترل نیرو
از میدان مانور نیرو که روابط و مناسبات نامیده می شد به میدان دیگری به نام جنگ می رویم ، هنوز که اذهان ساده کلمه جنگ را می شنوند فکر می کنند جنگ یک معنی بیشتر ندارد و آن از بین بردن دشمن است و انتهای هر جنگ باید پیروزی یا شکست باشد و جنگ برای آب و خاک است . هر چند که ممکن است بندرت این گونه جنگ ها دیده شود ولی دوران این نوع جنگ ها سپری شده و اواخر قرن بیستم که گاه در دهها نقطه جهان جنگ بود دیدیم که اکثر جنگها پیروزی نداشت و برانداختن نظام حاکم نبود ، بلکه منظورهای بسیاری نیز در میان بود . و امروز به جز جنگ های آمریکا که با تلفات کم و زمان کم و با یقین به پیروزی به نفع آمریکا پایان می پذیرد ، خیلی از جنگ ها با تلفات زیاد ، فرسایشی و دراز مدت و بدون پیروزی پیش می رود . در گذشته ی دور جنگ ها طبیعت و جوهره جنگی خود را داشت ، یعنی قبیله در مقابل قبیله ، رئیس قبیله در مقابل رئیس قبیله ، فرد در مقابل فرد ، شمشیر در مقابل شمشیر ، ولی در جنگ های اخیر به ویژه در جنگی که سازمان توانست از منافع برآمده از آن و اسرای آن جنگ ،خود را به ارتش شبه کلاسیک بدل کند . رهبری که ارتش شبه کلاسیک خود را ارتش آزادیبخش و جنگ بزن در رو را جنگ رهایی بخش نام نهاده بود ، توانست در فاصله جنگ ایران و عراق قوت و قوٌت به چنگ آورد . در جنگ سازمان بر علیه رژیم اکثر مسائل پشت جبهه و پشتیبانی و حمایت های هوایی و توپخانه ای و غیره را ارتش عراق انجام می داد ، اما آنچه که حال مورد نظر است جنگ برای حفظ خود و حفظ نیرو است . اگر ما بتوانیم نموداری از جنگ های سازمان را طی یک دهه رسم کنیم ، یعنی از دهه 60 تا سال 70 می بینیم جنگ در ابتدا خصلت و روحیه تهاجمی داشت ، یعنی جنگ چریکی و انتقام جویانه بودکه از تنش های برآمده از آن ابتدا رهبری توانست از میدان بگریزد. و در آن جنگ دراکثر موارد " اسلحه در مقابل دست های خالی " استفاده می شد و منظور برانداختن نظام حاکم از طریق ارعاب و قبضه کردن قدرت بود . ولی بعدها این منظور حاصل نشد ، جنگ ها تدافعی و تبلیغاتی گشت و برای جذب و حفظ نیرو از جنگ استفاده شد و در مرحله عقب نشینی که جنگ از چریکی به پارتیزانی تبدیل شد یعنی از شهر به کوهستان عقب نشینی گردید،تا سازمان 95% سهم پیروزی را از آن خود نمی دید ، نمی توانست در آن جنگ شرکت کند . و معمولاً شیوه جنگ ها شبیخون و اصل به غافلگیری تمام عیار دشمن بود و آن عملیات ها که به دلیل کوچک بودن و نوع سازماندهی به عملیات های گردانی معروف شده بود به منظور زیر انجام می گرفت : توجیه عقب نشینی و شکست در جنگ چریکی . سرپوش گذاشتن بر تحلیل های غلط گذشته و مشکلات داخلی . جذب نیروهای منفعل خارج روابط و روحیه دادن و حفظ نیروهای باقیمانده داخل روابط . جمع آوری غنائم . گرفتن اسیر و جذب نیرو از اسرای شکست خورده در جنگ . در هم کوبیدن روحیه ارتش ایران در برابر ارتش عراق . جلب توجه دولت عراق و دولت های غربی و عربی در حمایت مادی و معنوی از سازمان . و تکامل این گونه جنگها در سال 67 به جنگ تبلیغاتی معروف شد و آنچنان سازمان از مزایای آن جنگ ها بهره گرفت که به یاد دارم حتی تانک های چیفتن را که سربازان ایرانی از آن به جای سنگر استفاده می کردند و به درد کار دیگری نمی خورد ما آن تانک ها را در حین جنگ و پیروزی پشت جبهه آوردیم . و در معرض دید ژنرال های عراقی و دوربین های غربی قرار دادیم و قیمت 2 میلیارد دلاری روی آن غنائم گذاشتیم و اکثر اسرا نیز در شرکت به جنگ های بعدی مجبور شدند ، چون آزادی آن اسرا مشروط به شرکت حداقل یک بار در جنگ بود . و در تبلیغات سازمان گفته می شد که اسیران مجروح شامل عفو و عطوفت رهبری قرار گرفته و از صدقه و رأفت رهبری به مجاهد تبدیل شده اند ، این را هم باید دانست که در مواقع حاد و بغرنج در جنگ ها، بسیاری از مجروحین در حین جنگ جان می سپردند و اسرا هم کشته می شدند که نمونه هایی را در عملیات چلچراغ و فروغ جاویدان خود با چشم خود دیده ام . در اینجا بهتر است یکی از موارد اسرای جنگ را که در عملیات آفتاب سال 67 اسیر شده بود از زبان خودش بشنویم ، N با غرور و افتخار تعریف می کرد در عملیات آفتاب او در جبهه دشمن پشت دوشیکا بوده و در داخل جاده چندین نفر را به رگبار بسته و سپس لندکروزی را به هوا فرستاد و خودش هم تعجب می کرد از این که چقدر سهل و راحت توانست با کشتن انقلابیون ،نشان انقلابی و مجاهد را بگیرد . وقتی که همین مورد را به مسئولم و فرمانده ام گزارش کردم و یادآور شدم که این چنین افرادی هم در صفوف ما هستند ، فرمانده ام به من در جواب گفت : " کجایش را دیدی N مرتکب عمل غیر اخلاقی هم شده و 40 روز را در انفرادی به سر برده است." و بالاخره N تا آخرین روزهای سال 70 در سازمان به سر برد و در آن ایام ضرورت ایجاب می کرد تاانقلابی شدن با کشتن انقلابیون و انقلابی ماندن با تجاوز به انقلابیون صورت پذیرد و این هرمی است که رهبری آن را بنا نهاد . چرا که مجموعه همان ها اگر چه مجموعه صفرها نیز باشند ولی در زیر چتر رهبری مشروعیت کسب کرده و تبدیل به مجموعه اعدادی خواهند شد که اگر در حین جنگ به کار نیایند ولی در مقابل دوربین ها کارایی بالاتر از اعداد خواهند داشت . فرد هر که می خواهد باشد ، فقط از تقدیس رهبری تخطی نکرده باشد و در مقابل عظمت او تسلیم و سجده نموده باشد ، دیگر گناهان او را رهبری خواهد بخشید و سرانجام به دلیل پایان جنگ و عدم نیاز به افرادی مثل N در قرارگاه ،خواستند که او را در تبعید حفظ کنند . ولی N در اولین هفته پس از ورود به تبعید از فرط مشکلات که گریبان او را به ناحق گرفته بود دگرباره خود را تسلیم نمود ، بنابراین اگر نمودار ادامه جنگ را نگاه کنیم می بینیم که در سال 69 جنگ تدافعی و به حفظ خود تبدیل گشت . و این نکته را هم باید خاطر نشان کرد که جنگ سازمان با رژیم ایران در یک دهه اخیر طبیعت و خصلت ملی و مردمی و طبقاتی نداشت و یکی از دلایلی که سازمان در ملاء مردمی نبود و از مردم فاصله داشت و از دست یافتن به نیروهای داوطلب و مردمی عاجز بود همین امربود.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

جدیدترین مطالب

کانونهای فروپاشی درون فرقه رجوی

با ارزیابی دقیق اقدامات مجاهدین پس از انتقال به آلبانی در این عرصه ، با قاطعیت می‌توان گفت که ضریب نفوذ و ارتباط گیری آنان در اینترنت از دهه هشتاد...

مجاهدین در حال انقراض هستند

شبکه 4 انگلیس با پخش مستندی درباره فعالیت‌ ها و چگونگی تلاش مجاهدین برای ضربه زدن به نظام جمهوری اسلامی ایران، عنوان می‌کند که اعضای این گروه به دلیل قوانین...

باندرجوی، چرخش ناگزیراز سرویس اطلاعاتی به بنگاه تبلیغاتی و نقش اسرائیل در آن

معنای اقدام اسرائیل برای محافظت از مجاهدین ( با توجه به همان سناریویی که اسرائیل اعلام کرد که دو تن از اعضای مجاهدین با احدی از اعضای سفارت ایران ارتباط...

ورود به فاز نظامی از همان ابتدای انقلاب کلید زده شد.

ورود به فاز نظامی از همان ابتدای انقلاب کلید زده شد. وقتی یک کمیته مرکزی مخفی شکل می‌گیرد، برای چه درست می شود؟ مسئولیت این کمیته و شبکه مخفی با...

سربازان پیاده آمریکا در اروپا

واقعیت آن است که مجاهدین خود بهتر از همه می دانند که دولتهای اروپایی با توجه به شناختی که از آنان دارند، صرفاً این گروه را یک مزاحم برای ایران...

مطالب پربازدید

Error: No articles to display