دیدگاه

مسئولان سازمان ملل برای اینکه مأموریت خود را در خروج مجاهدین خلق از عراق انجام دهند باید به انتقال پناهندگان تحت چنین شرایطی تن می دادند. هرچند این به معنی آن است که اعضای مجاهدین خلق تحت بردگی مدرن قرار دارند.

مسعود خدابنده/هافینگتون پست
آلبانی که در شرق اروپا واقع شده است در سال 2009 درخواست کرد به اتحادیه اروپا بپیوندد. این کشور با جمعیتی بالغ بر 3 میلیون نفر فقیرترین کشور اروپایی است و بیشترین میزان فساد را دارد و راه زیادی را باید پذیرفته ‌شدن در اتحادیه اروپا باید طی کند. دیدار اخیر جان کری وزیر خارجه آمریکا از این کشور نشان می ‌دهد که این اقدام درحال انجام است. اما تلاش های آلبانیا برای اصلاح و تقویت نهادهای سیاسی، امنیتی، قضایی و مدنی پس از سال ها دیکتاتوری با نادیده گرفتن یا کوچک شمردن تهدید حضور مجاهدین خلق در این کشور می تواند بی اثر شود.
آلبانی مقصد اعضای سازمان تروریستی بدنام مجاهدین خلق در اروپا است. مجاهدین خلق اکنون در عراق مستقر است و طبق توافق بین آمریکا و آلبانی در سال 2013 به آلبانی منتقل می‌شوند.
مجاهدین خلق از دهه 80 میلادی از سوی صدام حسین حمایت مالی و تسلیح می شدند تا بر تغییر رژیم در ایران تأثیر بگذارند. مجاهدین خلق بعد از سقوط صدام در سال 2003 با ارتش آمریکا هم پیمان شد. سناتور کری در سفر خود به آلبانی مجاهدین خلق را گروهی خواند که آمریکا را در عملیات های نظامی در خاورمیانه و مبارزه با تروریسم حمایت کرده است. این سازمان همینطور صدامی های سابق به رهبری عزت ابراهیم و اخیراً شورشیان القاعده و داعش را در عراق حمایت کرده است. تمام دولت های عراق بعد از حاکمیت مستقل این کشور تلاش کردند این گروه را از کشور خود اخراج کنند اما رهبر مجاهدین خلق مسعود رجوی که خود از قانون فراری است از اعضایش خواست به صورت خشونت آمیز مقاومت کنند.
این افراد حتی اگر با تمایل حاضر به رفتن می شدند، آژانس پناهندگان سازمان ملل متحد باید تلاش می کرد کشورهای ثالثی پیدا کند تا آن ها را بپذیرد. اینگونه به نظر می آید که اگرچه کشورهای غربی از فعالیت های معمولاً خشونت آمیز مجاهدین خلق علیه ایران بهره مند شده اند و از این گروه همچون خاری در چشم ایران در زمان مذاکرات هسته ای استفاده می کردند، اما مجاهدین خلق را آنقدر زشت و پلید می دانند که رغبت نمی کنند آن‌ ها را حتی به عنوان پناهنده بپذیرند.
وزیر خارجه سابق آمریکا هیلاری کلینتون برای تحریص سایر کشورها برای پذیرفتن تعدادی از اعضای مجاهدین خلق نخست وزیر وقت آلبانی سالی بریشا را در سال 2013 راضی کرد که بیش از 200 عضو مجاهدین خلق را بنا به دلایل بشردوستانه بپذیرد. این اقدام انجام شد اما در سال 2016 از آلبانی انتظار می رود تا 3000 تن از مجاهدین خلق را راه دهد چون رئیس جمهور رومانی ترایان باسسکو در سال 2014 حاضر نشد آن ها را بپذیرد.
این توافق توجه اندکی را از داخل آلبانی و حتی از رسانه های جهانی که به تروریسم و جنایات سازمان یافته حساسند به خود جلب کرد. دلیل آن هم انتقال این افراد در گروه های کوچک حدود 20 نفره است. کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان مجبور است برای جلوگیری از خشونت تسلیم خواسته های مسعود رجوی شود. رجوی افرادی را که به آن ها اجازه انتقال می دهد دست چین می‌ کند. بسیاری از آن ها هویت جعلی دارند. او باید مطمئن شود که هر گروهی از اعضای عادی مجاهدین خلق با چند نفر مراقب همراه شوند تا آن‌ ها را کنترل و از جدا شدن از گروه جلوگیری کنند. مسئولان سازمان ملل برای اینکه مأموریت خود را در خروج مجاهدین خلق از عراق انجام دهند باید به انتقال پناهندگان تحت چنین شرایطی تن می دادند. هرچند این به معنی آن است که اعضای مجاهدین خلق تحت بردگی مدرن قرار دارند.
وقتی اعضای مجاهدین خلق به آلبانی می رسند، رهبری سازمان مسئولیت آن ها را برعهده می گیرد. اگرچه آمریکا 20 میلیون دلار برای اسکان مجاهدین خلق به آژانس پناهندگان سازمان ملل کمک کرده و به گفته مسئولان وزارت خارجه آمریکا، این کشور به دولت آلبانی کمک کرده شرایط امنیتی و اقتصادی خود را با فراهم کردن امکانات فیزیکی برای اسکان پناهندگان توسعه بخشد. ولی هیچ کدام از این ها دردی از پناهندگان دوا نکرد. مجاهدین خلق در تیرانا محوطه یک دانشگاه متروکه را خریده و تازه واردان را در آنجا محصور کرده است. آن ها همچنین در آنجا شرایط انزوا و کنترل فرقه ای را که همیشه برای اعضا وجود داشته فراهم کرده اند. انتقالی که به عنوان یک اقدام بشردوستانه آغاز شد به انتقال کلی اعضای یک گروه تروریستی به اروپا تبدیل شد. مجاهدین خلق یک منطقه محصور بالفعلی را در آلبانی همچون عراق ایجاد کرده که خارج از قانون است.
این موضوع پناهندگان را دور از دسترس مقامات آلبانی قرار می داد و چون آن ها نمی توانند با شهروندان آلبانیایی ارتباط داشته باشند هجوم بیش از هزار نفر تروریست آموزش دیده با هوشمندی از شناسایی و لذا جنجال و هیاهو جلوگیری کرده اند.
ولی با وجود اینکه به نظر می رسد مجاهدین خلق تقریباً محدود شده اند از شهروندان آلبانی می پرسند که آیا این پناهندگان جدید تهدیدی برای زندگی مدنی، امنیت و آرمان های آن ها برای عضویت در اتحادیه اروپا هستند یا خیر.
برای پاسخ به این پرسش باید بپرسیم چرا دولت عراق از این افراد به جان آمده و قصد اخراج آن ها را دارد و چرا سایر کشورهای غربی برای پذیرش این افراد تا این حد بی رغبت هستند.
مجاهدین خلق به عنوان یک سازمان جنایتکار خشن در شرایطی رشد می‌کند که حکومت قانون ضعیف است؛ برای مثال در کشورهای عراق و آلبانی که آشوب ها و مشکلات داشته اند. در چنین شرایطی مجاهدین خلق می تواند با فعالیت های مجرمانه و خشونت خطرناک باشد.
رهبران مجاهدین خلق همچون تبیلغات چی های خبره با ارتباط گیری و رشوه دادن به مسئولان دولتی، دلالان سیاسی و اصحاب رسانه مشکلی ندارند. بگذارید واضح بگویم که مجاهدین خلق همیشه به خوبی تأمین مالی شده است. اعضای سابق مجاهدین خلق همچنین گفته اند که رهبران این سازمان مجدانه به دنبال ارتباط با باندهای مافیایی آلبانیایی هستند. مجاهدین خلق با این باندهای مافیایی برای منفعت دوجانبه همکاری می‌ کنند همانگونه که با رژیم صدام حسین همکاری می کردند. اگر جایگاه مجاهدین خلق در آلبانی با تبانی با گروه های سیاسی که از فعالیت های تروریستی این فرقه سود می برند تحکیم شود، در بلند مدت می توانند از تیرانا بهتر از پاریس مدیریت کنند.
سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا فساد در آلبانی را اینگونه توصیف می‌کند: مشکل فراملی شامل مواد مخدر، پولشویی و خارجی های غیرقانونی. از این رو این کشور جاذبه فراوانی برای سازمان های جنایتکار بین المللی دارد و لذا مشکلات فراوانی برای سازمان های امنیتی ایجاد می‌ کند. آلبانیا اساساً دروازه ای به اروپا است.
حال که مسیرهای گوناگون به ترکیه، سوریه و عراق تحت نظارت شدید قرار دارد، فرماندهان گروه های تروریستی از هر گروه مزدوری می توانند مخفیانه به تیرانا بروند در آن‌جا به دنبال حمایت لجستیکی و آموزش باشند. چه مکانی بهتر از آلبانی برای ایجاد یک اردوگاه مخفی آموزشی برای فعالیت‌های تروریستی است؟ این کشور در اروپا واقع شده است اما در اتحادیه اروپا نیست و لذا جامعه بین الملل نظارت زیادی بر آن ندارد.
مجاهدین خلق با تغییر فضای سیاسی به دنبال توافق هسته ای بین ایران و 5+1 به دنبال دوستان و حامیان جدید می گردد. این گروه پیشتر با ارتش آزاد سوریه هم پیمان شده و پیشنهاد کمک به سعودی ها دربرابر شیعیان در یمن داده است. مجاهدین خلق بیش از 40 سال تجربه فعالیت های تروریستی دارد. خطر واقعی این گروه توانایی مسلح شدن آن در آلبانی نیست بلکه دعوت از سایر گروه ها برای آموزش است.
نگرانی از این است که مجاهدین خلق می تواند گسترش پیدا کند و آماده همکاری با هر گروه تروریستی است.
نمی توان این واقعیت را نادید گرفت که اعضای مجاهدین خلق افراطی شده اند. آن‌ ها پناهنده معمولی نیستند. تعداد زیادی از آن ها در عراق توسط رژیم سابق صدام برای فعالیت های تروریستی و جعل و عملیات های نظامی و اطلاعاتی آموزش دیدند. آن ها همچنین با روش های شکنجه آشنا شده اند تا گروهی بسیار خطرناک شوند. علاوه بر تمام اینها ماهیت سبک رهبری مجاهدین خلق فرقه ای است یعنی اعضا حتی اگر بخواهند نمی توانند از دستورات رهبران سرپیچی کنند. بنابراین خطر دیگر از سوی آن ها است که می توان از آن ها برای فعالیت های مجرمانه مختلفی استفاده کرد حتی اگر آن ها راضی به انجام آن ها نباشند. نمونه های بسیاری از قاچاق انسان توسط مجاهدین خلق از آلبانی به اروپای غربی و استفاده برای فعالیت های پولشویی در آلمان وجود دارد.
اگرچه این پناهندگان را می توان به شدت آسیب پذیر خواند. دلیل دیگری که آن ها توجه ها را به خود جلب نکرده اند این است که مجاهدین خلق را به راحتی می توان به عنوان یک گروه مبارز از رده خارج توصیف کرد. میانگین سنی اعضای آن 60 سال است و اکثر آن ها پس از سالها آموزش و تنبیه در صحراهای عراق بیمار هستند و از بیماری های ذهنی و جسمی رنج می برند. این موضوع برای اکثریت آن ها صدق می‌کند اما افرادی هم در بین آن ها هستند که تخصصشان در آموزش فعالیت های تروریستی و جذب نیرو است. افرادی که می دانند چگونه به دیگران آموزش عملیات های انتحاری بدهند، نکاتی که در دنیای تروریسم جهانی امروز به راحتی قابل انتقال نیستند.
تمام افرادی که آلبانی می رسند پای سازمان مجاهدین خلق نمی مانند. گروهی از اعضای سابق که حدود 200نفر هستند تاکنون پشت به این گروه کرده اند و این افراد رو به افزایش هستند. این افراد خواستار بازگشت به خانواده ها و زندگی عادی هستند. جالب توجه است که آمریکا با دقت از بین این افراد 80 نفر را انتخاب کرده تا به آن‌ ها در آمریکا پناهندگی دهد. برای اطمینان از اینکه آن‌ ها به طور کامل مجاهدین خلق را انکار کرده اند و دیگر تهدیدی نیستند با آن ها مصاحبه های دقیقی شده است. برخی دیگر در کشورهای اروپایی و تحت همان شرایط راه پیدا کرده اند ولی بقیه آن ها در آلبانی و تحت شرایط سختی قرار دارند.
مقامات آلبانی باید ریسک کنند و این سازمان را از ایجاد مخفیانه یک پایگاه تروریستی در اروپا منع کنند. قدم اول حذف اعضای مجاهدین خلق از منبع افراطی گری است. اگر این امر محقق نشود مشکل حل نمی شود.
مقامات تیرانا می توانند قید کنند که تمام پناهندگان که به این کشور می رسند به عنوان فرد با آن ها رفتار شود نه به عنوان ملحقات رهبر مجاهدین خلق. به آن ها هم باید در راستای تهیه مسکن و حمایت مالی کمک کنند تا بتوانند راه آینده خود را انتخاب کنند. تجربه از عراق نشان می دهد که زمانی که این افراد از جو اجباری رهبران یا اعضای مجاهدین خلق آزاد می‌شوند آن ها خیلی سریع پی می برند که تعهدشان به تروریسم از بین می رود و روند افراط زدایی آغاز می‌ شود.
ارتباط با خانواده ها به روند افراط زدایی کمک می‌ کند. نمونه های بسیاری وجود دارد که نشان می دهد اعضای سابق مجاهدین خلق توانسته اند از این فرقه جدا شوند و زندگی جدید و موفقی را آغاز کنند. برخی از افراد اکنون در برخی کشورهای اروپای غربی زندگی می‌ کنند چراکه اقوام آن ها در آنجا هستند و می توانستند به آن ها کمک کنند. برخی از آن ها به ایران برگشتند اگر چه ایران آن ها را نمی خواهد. آن ها در ایران مورد عفو واقع شدند و زندگی عادی تحت نظارت سازمان ملل و صلیب سرخ داشتند. برخی از آن ها اکنون در کردستان عراق زندگی می کنند و دارایی های خانواده خود را از ایران به آنجا منتقل کرده اند تا بتوانند در آنجا تجارت کنند.
زمانی که این اعضا از فشار فرقه ای خارج شوند می توان آن ها را توسط سازمان های بشردوستانه دسته بندی کرد. طبق گفته یکی از مسئولان صلیب سرخ به نویسندگان این مقاله: 3000 نفر تعداد زیادی نیست. ما سالیانه میلیون ها نفر را دسته بندی می کنیم. اما دسته بندی گروهی را نه ما و نه هیچ سازمان دیگری نمی تواند انجام دهد. این انتخابی است که دولت آلبانی نمی تواند چشم پوشی کند چراکه انجام ندادن کاری به معنی به خطر انداختن همه چیز است.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

جدیدترین مطالب

رجوی از قرار گرفتن در برابر عدالت می ترسد یا جانش؟

گردانندگان مجاهدین آنقدر اعضایشان را تحت فشار می گذارند که به هیچ وجه نباید از بود و نبود یک نفر سؤال کنند چه برسد به رجوی؛ در غیر این صورت...

قطع مستمری رهاشده ها و غلط کردم گفتن های مریم رجوی

اما باز هم رجوی اشتباه محاسبه جدی داشت و این کار به ضد خودش تبدیل شد. همین کار رجوی باعث شد تمام جدا شده ها متحد و یکسو شوند و...

کد دادن باند رجوی به داعش

این حرکت که با مرور فیلم ها، تعمدی و دستوری بودن آن آشکارا مشخص است، چرا توسط این فرد انجام می شود؟آیا این اعلام همبستگی با داعش به حساب می...

اعترافات تکان دهنده ی بتول سلطانی

من در حالی که شوکه شده بودم و سردرد عجیبی گرفته بودم باز هم فکر می کردم که این آزمایش است، مگر ممکن است که یک رهبر ایدئولوژیک تا این...

جانیان آدمکشی که به نام مدافع دمکراسی به دنیا قالب می شوند

لابیست‌های ضدبشر کنگره و سنای آمریکا و رسانه‌های دست راستی ایالات متحده، همین خواب را برای مردم ایران و با طراحی برای قالب کردن مریم رجوی و دار و دسته...

مطالب پربازدید

آیا مریم رجوی بازجویی شد؟

سفارت آمریکا در تیرانا هدف سناتورهای آمریکایی از سفر به این کشور را مبارزه با تروریسم و افراط گرایی خشونت آمیز اعلام کرد و خبرگزاری رسمی دولت آلبانی سفر اين...

دار و دسته رجوی چه می خواهند؟

مریم رجوی در تجمع گروه تروریستی مجاهدین در ویلپنت، خطوط اصلی استراتژی باندرجوی را بیان کرد. خطوطی که در ذات خود دچار تناقض و نفاق است و با تحلیل محتوا...

240 عضو جداشده از مجاهدین در آلبانی

هم اکنون حدود ۲۴۰ نفر از اعضای مجاهدین خلق جدا از این سازمان در تیرانا ساکن هستند که پلیس و وزارت کشور با آنان در ارتباط می باشند و حرفهای...

چرا دوباره مجاهدین به اردوگاه پناه میبرند؟

مسئله مهم این است که گردانندگان باند بدنام رجوی، با جمع بندی این وضعیت به این نتیجه رسیده اند که اولاً این نیروها نباید با جامعه آلبانی ارتباطی داشته باشند،...

سفر هیئت حقیقت‌یاب سنای آمریکا به آلبانی

به گزارش خبرگزاری رسمی دولت آلبانی (ATA) رئیس جمهور آلبانی ایلیر متا روز گذشته میزبان هیئت حقیقت یاب سنای آمریکا به ریاست سناتور روی بلانت بود.