1 مطلب جدید

بعد از اعلام فاز نظامی و حرکت مسلحانه ناکام مجاهدین خلق، مهمترین اقدام سازمان، خارج کردن ابوالحسن بنی صدر و مسعود رجوی از کشور بود. 

«فصل دوم»

شورای مقاومت، وابستگی و هژمونی 

دوره های فعالیت خارجی 

بعد از اعلام فاز نظامی و حرکت مسلحانه ناکام مجاهدین خلق، مهمترین اقدام سازمان، خارج کردن ابوالحسن بنی صدر و مسعود رجوی از کشور بود. سازمان در این حرکت سه هدف اساسی را دنبال می کرد: 

1. هماهنگی مستقیم و نزدیک با غرب در جهت مقابله با نظام جمهوری اسلامی 

2. حفاظت از مرکزیت سازمان و فرار از تیررس و تعقیب مأمورین امنیتی نظام 

3. تبلیغ و جا انداختن خود در خارج از کشور 

پس از تشکیل شورای ملی مقاومت، در خارج از کشور، سه هدف مشخص در ارتباطات با دولت ها و محافل غربی و تبلیغ در خارج، پیگیری می شد: 

الف) آلترناتیو معرفی شدن شورا 

ب) جلب کمک های تبلیغاتی و مالی کشورها و نیروهای خارجی 

ج) تضعیف اعتبار و تخریب چهره جمهوری اسلامی در صحنه بین الملل. 

برای رسیدن به این اهداف، شورا و در رأس آن سازمان با آشکار شدن و افزایش پیوندها با قدرت های غربی می بایست به توجیه اعمال خود می پرداخت. از این رو در برابر سؤالات پدید آمده نسبت به چرخش علنی و عدول از شعارهای ضد امپریالیستی سازمان در سال های قبل و بعد از پیروزی انقلاب، تلاش می گردید تا با طرح توهم تبدیل شدن سازمان به یک تشکیلات فراگیر و سراسری که ناگزیر در روابط بین المللی قرار می گیرد و قصد دگرگونی در این سطح را دارد (1)، از سازمان و شورا دفاع شود : 

" همچنین در جهت مشروعیت بخشیدن به ارتباطات وابسته گرایانه با قدرت های غربی، تبلیغات سازمان و شورا موضوع را در قابل روابط و معادلات دپیلماتیک گنجانده و با تکرار اصطلاحات و مفاهیم مربوط به روابط خارجی دولت ها با یکدیگر، سازمان در چهره یک "شبه دولت " که تا کسب قدرت فاصله چندانی نداشت، تصویر می گشت... شورای ملی مقاومت با تکیه بر پتانسیل انقلابی مردم و پایبندی به مصالح میهنی از طریق استحکام بخشیدن به پایه اجتماعی و قدرت رزمندگی در معادلات پیچیده دیپلماتیک وارد می شود." (2) 

بدین ترتیب سازمان با دوری جستن از سابقه شعاردهی در باب اهداف ضد امپریالیستی می کوشید حمایت کامل اردوگاه امپریالیسم را حاصل کند. هر چند سازمان این کار را از ابتدا یعنی حتی قبل از شروع فاز نظامی به صورت غیر آشکار انجام می داده در قالب شورا این مسئله به این صورت توجیه گردید : 

"... استفاده از امکانات و فضای مساعد بین المللی به هیچوجه نامشروع و غیر مجاز نیست و اصولاً هیچ انقلابی بدون بهره گیری از شرایط متناسب بین الملل به نتیجه مطلوب دست نیافته است." (3) 

ارتباطات آشکار خارجی سازمان چه در هویت شورا و چه به عنوان سازمان را می توان در چهار دوره بررسی نمود: 

دوره اول (64 – 1360) : 

با حضور بیشتر نیروهای سازمان در خارج از کشور و شکست های پی در پی در داخل، فعالیت سیاسی بین المللی برای سازمان عمده شد. در آن شرایط چون جمهوری اسلامی نوپای ایران به دلیل تکیه بر اسلام و پافشاری بر استقلال و نفی امپریالیسم، با واکنش خصمانه قدرت های غربی مواجه بود، هم و غم سرویس های اطلاعاتی غرب، سرنگونی نظام انقلابی ایران بود. 

 در این دوره، از طرفی به دلیل قرار گرفتن جمهوری اسلامی ایران در محاصره سیاسی غرب و از طرف دیگر عدم توانایی گروه های سلطنت طلب در به دست آوردن قدرت و افزایش شانس شورای ملی مقاومت که عملاً در سیاست براندازی تروریستی شکست خورده بود، فعالیت تبلیغاتی و شبه دیپلماتیک در معادلات جهانی، محوریت یافت. 

مهمترین حرکت های سازمان در این دوره، دیدار با ملک حسین پادشاه اردن، طارق عزیز نایب نخست وزیر عراق و کلود شیسون وزیر خارجه فرانسه بودند. (4) 

اهداف اعلام شده سازمان در این مرحله حول این محورها بود:

1. طرح اتهام نقض حقوق بشر در ایران. 

2. معرفی سازمان به عنوان تنها آلترناتیو. 

3. جلب حمایت های بین المللی. (5) 

از فعالیت های تبلیغاتی سازمان در باب ترتیب دادن مصاحبه ها و ارسال پیام به مراکز مختلف می توان به این موارد اشاره کرد: 

* ماهنامه هرالد چاپ پاکستان                               * روزنامه تانئا چاپ یونان 

* روزنامه آستودنت چاپ یوگسلاوی                        * مجله گرافیا چاپ سوئد 

* مجله الدستور چاپ کویت                                 * روزنامه لس آنجلس هرالد اگزمینر (6) 

* پیام به سومین کنگره حزب کمونیست ایران 

* تلگرام مسعود رجوی به سران جبهه پایداری 

* نامه مسعول شورای ملی مقاومت به رئیس اجلاس کمیسیون حقوق بشر ملل متحد 

* تلگرام مسئول شورا به خانم گاندی، رئیس هفتهمین کنفرانس سران کشورهای غیر متعهد 

* نامه مسعود رجوی به شصت و نهمین کنفرانس سازمان بین المللی کار در ژنو 

تلگرام مسئول شورا به دبیر کل سازمان ملل متحد. (7)

در این دوره به علت افزایش اختلافات درونی شورای ملی مقاومت از یک طرف و پیروزی های نظامی ایران در جبهه های جنگ و تثبیت نظام جمهوری اسلامی از طرف دیگر، بر خلاف محسبات و برنامه ریزی های قدرت های غربی شرایطی پدید آمد که حتی بسیاری از محافل سیاسی غرب نتوانستند استقبال خوبی از شورا به نمایش بگذارند. 

دوره دوم (66 – 1364):

در این دوره با تحول سیاست فرانسه که در پی اوج گیری اعتبار و نفوذ بین المللی و تحرکات دیپلماتیک جمهوری اسلامی ایران صورت می گیرد، فعالیت ارتباطی – تبلیغی سازمان در اروپا رو به افول می گذارد، تا آنجا که به اخراج رجوی و سایر کادرها از فرانسه می انجامد. 

در این مقطع شورا با خروج مهمترین اعضای غیر وابسته به سازمان از هم گسسته می شود. به دلیل همین اختلاف ها و تشدید دیکتاتوری و خود محوری مسعود رجوی فعالیت های شورا در این دوره به مسائل داخلی و توجیه عملکردهای خود در خروج افراد و گروه های تشکیل دهنده شورا، معطوف می شود. 

در این مقطع شورا که عملاً به چهره دیگر سازمان تبدیل شده بود، در طرح آمریکا برای محکومیت جمهوری اسلامی ایران، به دلیل نقض حقوق بشر در مجمع عمومی سازمان ملل مشارکت فعال داشت. 

در انگلستان که از ابتدا یک پایگاه اصلی حمایت از سازمان محسوب می شد، در همین مقطع چند اقدام تبلیغاتی و سیاسی برای تقویت شورای رو به زوال صورت پذیرفت که مهمترین آنها عبارت بودند از: 

اعلام حمایت از طرح صلح شورا از سوی کنگره سالانه حزب لیبرال و حزب کارگر انگلستان (7) 

در این دوران طرح صلح شورا که با همکاری رژیم بعثی صدام به عنوان یک اهرم فشار تبلیغاتی ارائه می شد، از طرف تعدادی از فعالان سیاسی کشورهای مختلف مورد حمایت قرار می گیرد. (8) 

در حالی که اغلب آنان یا به دلیل الزامات حزبی و متأثر از نوع روابط دولت های متبوع خود با ایران و یا بدون اطلاع از ماهیت تروریستی سازمان و شورا، صرفاً به عنوان اقدامی در جهت ایجاد صلح در جنگ ایران و عراق به درخواست حمایت از این طرح تبلیغاتی و غیر رسمی پاسخ مثبت داده بودند. 

دوره سوم (68 – 1366): 

فعالیت تبلیغات خارجی سازمان در این دوره زیاد می شود، چرا که با حمایت عراق و برخی کشورهای غربی در بعضی از جبهه ها توانست دو عملیات ایذایی موسوم به آفتاب و چلچراغ را در مناطق مهران و فکه به انجام برساند. 

در این مرحله، در طی 3 روز اشغال شهر مرزی مرهان که در طول جنگ چند بار توسط ارتش متجاوز صدام اشغال و مجدداً آزاد شد ه و در آن تاریخ خالی از سکنه بود و همواره زیر آتش شدید توپخانه عراق قرار داشت، سازمان با دعوت از خبرنگاران غربی تبلیغات زیادی مبنی بر آلترناتیو بودن سازمان راه انداخت که در نهایت به سخنرانی و اعلام حمایت " مروین دایملی " عضو کنگره آمریکا منجر شد. 

شورا با توجه به تغییر شرایط جنگ به زیان ایران در آن زمان و افزایش حمایت های علنی برخی از سیاستمداران غربی از آلترناتیوی سازمان، فعالیت های سیاسی خود را در زمینه ارسال پیام به مقامات طراز اول سیاسی بین المللی گسترش داد. 

در دو سال 66 و 67 بیش از 7 نامه و تلگرام به دبیر کل سازمان ملل و چند نامه به رؤسای سازمان های بین المللی مانند صلیب سرخ و نامه هایی به سران فرانسه، پاکستان، کویت، ترکیه و سازمان آزادیبخش فلسطین از سوی شورا ارسال گردید." (10) 

این تماس ها در دو محور انجام می شد، یکی این که شورا اوضاع سیاسی دنیا را با توجه به ضعف موقت موقعیت نظامی و بین المللی جمهوری اسلامی ایران، کاملاً مساعد برای افزایش حملات به نظام ایران می دید و از طرف دیگر، این فرصتی بود برای سازمان و شورا تا با جلب حمایت بیشتر کشورهای غربی و مجامع بین المللی و همراهی آنان برای سرنگونی نظام، به اهداف خود برسد. 

اما استحکام نظام جمهوری اسلامی و پشتوانه مردمی آن بگونه ای بود که به سرعت شرایط سیاسی و نظامی و موقعیت جهانی ایران بهبود یافت و به افزایش اقتدار داخلی و خارجی آن انجامید، تا آنجا که حتی برخی از سازمان ها و مقامات غربی که دشمنی و عداوتی دیرینه با انقلاب اسلامی داشتند، به میزان اندک و محدودی و با احتیاط و گاه چند پهلو به حمایت از شورا پرداختند. 

پس از پذیرش قطعنامه توسط ایران و بن بست استراتژی سازمان مبتنی بر عدم امکان پایان جنگ، با پشتیبانی و هدایت ارتش بعثی صدام، سازمان دست به انجام عملیات موسوم به "فروغ جاویدان" زد که با شکستی فجیع روبرو شد. یأس و سرخوردگی و از هم پاشیدگی ناشی از این شکست، سازمان را کاملاً وارد شرایط متفاوتی ساخت که به تیغ آن شورا را نیز در بر می گرفت.

-------------------------------------------------------

1. نشریه شورا، ش 24، ص 55 

2. همان، ص 57 – 56 

3. همان، ص 58 

4. گزارش سمینار... دفتر اول، ص 10 

5. نشریه مجاهد، ش 159، ص 3 – 2 

6. نشریه مجاهد، ش 140، 141، 145، 150، 152، 172. 

7. رویدادها و تحلیل، ش 40، نشریه مجاهد، ش 137، ص 156، همان، ش 143، ص 269. 

8. نشریه مجاهد، ش 24 تا 27. 

9. همان، ش 22، 26، 27، 28. 

10. نشریه مجاهد، ش 30، 31، 33، 34، 35، 36، 39، 40، 41، 42، 43، 46 

 

نوشتن دیدگاه

تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

مطالب جدید

انتخابات ریاست جمهوری سال 96 و استیصال رهبران مجاهدین 

انتخابات ریاست جمهوری 96 خیلی از واقعیت ها را در مورد مجاهدین به نیز نمایش گذاشت و آنان را بیش از پیش در نزد مردم ایران و ایرانیان خارج از کشور بی آبرو کرد.

اعزام به خارج و بازگشت به ایران

 یکی از شگردهای انجمن ها این است که افراد را هر چه بیشتر و به بهانه های مختلف دور و بر خود نگهدارند تا در مواقع ضروری از آنها به عنوان سیاهی لشگر استفاده کنند و با گرفتن عکس و فیلم بگویند که این همه هواداران ما هستند.

عفو عمومی

 دو هفته بعد دومین گروه بزرگ ایرانی ها سوار بر اتوبوس ها زندان تیف را به مقصد ایران ترک کردند و نزدیک به 500 نفر از جنگجویان مجاهدین خلق که روزگاری علیه حکومت و مملکت شان سلاح کشیده بودند، با عفو عمومی که داده شده بود، دوباره به وطن شان باز می گشتند. 

عراقچی: آمریکا در دام آدرس های غلط و پرونده سازی های گمراه کننده نیفتد

معاون حقوقی و امور بین الملل وزیر امور خارجه گفت: دولت آمریکا در دام آدرس های غلط و پرونده سازی های گمراه کننده ای که از سوی تروریست ها و حامیان منطقه ای آنها برای ترویج ایران هراسی انجام می شود، نیفتد.

شورای مقاومت، وابستگی و هژمونی

بعد از اعلام فاز نظامی و حرکت مسلحانه ناکام مجاهدین خلق، مهمترین اقدام سازمان، خارج کردن ابوالحسن بنی صدر و مسعود رجوی از کشور بود. 

مطالب پربازدید