ویژه

مریم رجوی در تجمع گروه تروریستی مجاهدین در ویلپنت، خطوط اصلی استراتژی باندرجوی را بیان کرد. خطوطی که در ذات خود دچار تناقض و نفاق است و با تحلیل محتوا و شفاف سازی نشان خواهد داد که این گروه در کجا ایستاده، چه می‌خواهد و برای رسیدن به خواسته‌هایش چگونه زمینه چینی می‌کند!

ایران دیدبان
وابستگان به باندرجوی و حامیان این گروه نیز به اشکال مختلف تحلیل این گروه را منعکس و خط آن را دنبال می‌کنند، که در قسمتهای مختلف برای شفاف سازی بیشتر از آن کمک گرفته می‌شود.
مقدمه اول : مریم رجوی مدعی است در ایران «رژیم ناتوان»، «جامعه لبریز نارضایتی» و «جامعه بین‌المللی به این واقعیت نزدیک شده که مماشات با رژیم خطاست.» بر اساس همین ادعا نتیجه می‌گیرد، «سرنگونی ضرورت دارد و در دسترس است» و «یک آلترناتیو سازمان یافته برای به‌زیر کشیدن رژیم وجود دارد.»
سپس توضیح می دهد که مرادش از هرکدام از این گزاره ها چیست؟
بر اساس تحلیل و دیدگاه وی حکومت ایران که نه اصلاحی شدنی است، نه تغییر رفتار می دهد و نه امکان مهار آن وجود دارد، باید سرنگون شود. سرنگونی نیز در دسترس است زیرا حکومت ایران «با نارضایتی گسترده اجتماعی محاصره شده‌ است.» یک نیروی جایگزین( مجاهدین) هم وجود دارد که «قدرتش در این است که شرایط بحرانی را به‌سرنگونی رژیم بالغ می‌کند. در سال ۸۸ هسته اصلی قیام‌ها را تشکیل داد و شعارها را از «رأی من کو» به مرگ بر اصل ولایت فقیه رسانید.»
مقدمه دوم : مریم رجوی این جایگزین را قابل اعتماد و به عنوان یک سرمایه و عامل هدایت‌کننده و تعیین‌کننده‌یی که در زمان شاه وجود نداشت. معرفی می‌کند و جامعه جهانی را به توجه به آن فرا می‌خواند.
نتیجه :مریم رجوی براین اساس از ملل متحد، اتحادیه اروپا و آمریكا و كشورهای منطقه می خواهد: «مجاهدین را به‌رسمیت بشناسند و رژیم را از ملل متحد و سازمان همکاری اسلامی طرد کنند. سپاه پاسداران را در لیست گروه‌های تروریستی بگذارید و آن را از سراسر منطقه اخراج کنید، سران رژیم را به‌خاطر نقض حقوق بشر در مقابل عدالت قرار دهید.»
با چنین مقدمه چینی و نتیجه گیری باید پرسید اگر حاکمیت در ایران در محاصره نارضایتی عمومی و ناتوانی از پاسخگویی به نیازهای جامعه است و قرار است که قیام از آنجا آغاز شود، چرا مخاطب مریم رجوی دولتهای غربی است؟
سناتور رابرت توریسلی در نشست مجاهدین در آمریکا آنچه که از ادعاهای دار و دسته رجوی می فهمد را بدون آن که به تناقض آن با سخنان مریم رجوی توجه کند، ضمن رد گزینه نظامی یا مداخله خارجی علیه ایران، بیان می کند که: «محتمل‌ترین مسیر در پیش رو این است که در یک نقطه، وضعیت در داخل به نقطه انفجار خواهد رسید. چون با وضعیت سیاسی، انسانی، اقتصادی غیرقابل دوامی مواجهیم».
آیا آنچه مریم رجوی از غرب می خواهد مداخله خارجی علیه ایران نیست؟
آیا به رسمیت شناخت مجاهدین، گرفتن کرسی ایران در سازمان ملل و تکرار اتهامات مجاهدین علیه سران حکومت ایران مداخله خارجی در امور داخلی کشور نیست؟
و آیا هدف آن نیست که کشورهای غربی را تحریک به مداخله چه از نوع سیاسی و چه از نوع نظامی‌اش در ایران بکنند؟
وانگهی این تغییر چه زمانی خواهد بود؟ بیش از سه دهه است که مجاهدین وعده چنین تغییری را می‌دهند؟
توریسلی خیال مجاهدین و مخاطبین را یکجا راحت می کند و می گوید: «تغییر در ایران غیرقابل اجتناب دانست و تصریح کرد که کار ما این نیست که زمان این تغییر را مشخص کنیم؛ بلکه این مربوط به تاریخ است، کار ما این است که تضمین کنیم وقتی آن روز فرا برسد، یک ساختار آماده برای برخاستن وجود داشته باشد. این مسئولیت خانم رجوی، سازمان مجاهدین و ما به‌عنوان حامیان (آنها) است.»
قضیه کمی بودار است، مجاهدین و حامیانشان به این نتیجه رسیده اند که توان سرنگونی ندارند و از قیام مردمی هم خبری نیست، آنها فقط می خواهند یک حاشیه امن برای زندگی رهبری گروه تروریستی مجاهدین فراهم کنند که آخر عمری بدون هراس از تحت تعقیب قرار گرفتن و بدون آن که کسی از آنها راجع به ادعاهای آن سؤال کند چند صباح دیگری را در غرب زندگی کنند!
وانگهی مریم رجوی تصریح می کند که در ایران اعتراضات مدنی و حداقلی است و به عنوان نمونه به سال 88 اشاره می کند که شعار مردم « رأی من کو؟» اما مجاهدین مداخله کردند و تلاش نمودند شعاری ساختار شکن را به جامعه القا کنند. این اعتراف مریم رجوی نشان می دهد که اولاً جنس اعتراض در ایران ضد حکومتی نیست و دوماً گفته های حکومت راجع به دخالت در اعتراضات واقعیت دارد و تلاش ناکامی صورت گرفته است که اصل نظام را هدف داشته است اما با کنار کشیدن معترضان و جداکردن خط خودشان از این جریان رادیکال به شکست انجامیده است.
با این واقعیت آیا غربی ها همین اندازه گیج و پرت هستند که گروهی که خودش درگیر مسائل داخلی است و در محاصره نارضایتی اعضایش قرار دارد و پرونده ای قطور از نقض حقوق بشر در کارنامه‌اش وجود دارد و از ناحیه مردم ایران مورد نفرت است را به رسمیت بشناسد؟!


________________________
فاکتها از سخنرانی مریم رجوی در تجمع مجاهدین در پاریس

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

جدیدترین مطالب

برنامه مجاهدین نظیر طرح داعش در سوریه است

در یک ماه گذشته به رغم همه حملات شخصی که توسط عوامل سازمان مجاهدین خلق به این قلم در اینترنت شده است، هشدار دادم که مجاهدین مانند داعش در سوریه...

آیا مریم رجوی بازجویی شد؟

سفارت آمریکا در تیرانا هدف سناتورهای آمریکایی از سفر به این کشور را مبارزه با تروریسم و افراط گرایی خشونت آمیز اعلام کرد و خبرگزاری رسمی دولت آلبانی سفر اين...

سفر هیئت حقیقت‌یاب سنای آمریکا به آلبانی

به گزارش خبرگزاری رسمی دولت آلبانی (ATA) رئیس جمهور آلبانی ایلیر متا روز گذشته میزبان هیئت حقیقت یاب سنای آمریکا به ریاست سناتور روی بلانت بود.

همه ایرانیان مجاهدین را خصم خود می‌دانند

اندیشکده موشه دایان نوشت: مردم ایران رفتار مجاهدین پس از پیروزی انقلاب را مجموعه «خیانت‌هایی» می‌دانند که با حمایت از صدام حسین اوج گرفت و خاطره‌ تلخ همراهی آن‌ها با...

اختلاف در شورای ملی مقاومت

بنی صدر تأکید داشت: " آقای رجوی... هر سه اصل میثاق ( آزادی و استقلال و عدم هژمونی) را نقض کرد... امروز دیگر هیچ ارزش و حق جهان شمولی نمانده است...

مطالب پربازدید

انتخابات ریاست جمهوری سال 96 و استیصال رهبران مجاهدین 

انتخابات ریاست جمهوری 96 خیلی از واقعیت ها را در مورد مجاهدین به نیز نمایش گذاشت و آنان را بیش از پیش در نزد مردم ایران و ایرانیان خارج از...

مجاهدین بزرگترین بازنده عملیات تروریستی داعش در تهران

 در پی حمله تروریستی گروه داعش و به خاک و خون کشیدن تعدادی از مردم بی دفاع کشورمان در شهر تهران  سازمان مجاهدین با صدور اطلاعیه ای از قول مریم...

شارلاتانیسم مجاهدین پایانی ندارد

بعد از گذشت چندین دهه از حیات سازمان، از نظر آقای ابرشمچی مشکل این است که تا بحال کسی مجاهدین را نشناخته است. پس نیاز است بیشتر به مردم ایران...

مشکل این کافر حربی کجاست؟!

معنای این حرف از جانب کافرحربی این است که نتیجه بلافصل انتخابات ریاست جمهوری و حماسه حضور مردم در آن به رغم تمام دغل بازیها و تبلیغات منفی باندرجوی در...

دورۀ چهارم ارتباطات آشکار خارجی سازمان

بعد از ارتحال امام، قدرت های غربی با جمع بندی طرح های ناکام قبلی، چشم امید به تحولات تدریجی در آینده دوختند و این سیاست با طرح براندازی نظامی مشترک...