Grid List

نماینده دائم ایران در سازمان ملل متحد با ارسال نامه ای به شورای امنیت خواستار توقف سیاست های آمریکا در حمایت از گروهک منافقین شد و تاکید کرد: مسئولیت بین المللی جرائم تروریستی این گروهک، متوجه دولت آمریکا است.

طبق اخبار رسیده از شبکه تلویزیونی ایران اینترنشنال لندن، وابسته به عربستان سعودی، پخش مستقیم کاراناوال مجاهدین خلق از ویلپنت پاریس باعث اعتراض قریب باتفاق کارکنان این شبکه شده است. اختلافات درونی تا کنون باعث اخراج (یا استعفا) بیش از چهار تن از کارکنان این شرکت عربستانی شده است.

نشست گروهک مجاهدین در حالی دیروز در پاریس برگزار شد که به نوشته گاردین بخش زیادی از حاضران اتباع اروپای شرقی و پناهجویان سوری‌ای بودند که با وعده سفر توریستی رایگان به پاریس، به محل برگزاری این تجمع منتقل شده بودند.

اما فارغ از این حواشی، نکته قابل تأمل در بارۀ پروگاندای دستگاه منگول تبلیغاتی مجاهدین در باره عملیات فروغ جاویدان آن است که شخص «مسعود رجوی» همچون همان عملیات، در این مقطع نیز دچار اشتباه محاسبه شده است و البته همچنان که سی سال قبل دستپاچه شد و وفادارترین نیروهایش را با این جمله به قربانگاه فرستاد که :« اگر امروز نرویم، اگر به‌زودی نرویم، خیلی دیر خواهد شد. این همان لحظه نادر، لحظه کیمیایی و سرنوشت‌سازی است که اگر آن را در نیابیم امروز، فردا دیر خواهد شد.» امروز نیز احساس آن دارد که اگر زمان را در نیابد، رقبا او را پس خواهند زد و غرب گزینۀ دیگری را انتخاب خواهد کرد، از این روست که لشگری از احمق‌ها و در اول صف ، مریم رجوی را مأمور کرده است تا ننگی را که شاید با سکوت در باره آن  بشود از اذهان و افکار عمومی پاک کرد را به جهان یادآوری کند و مانع از فراموشی آن شود.

اطلاعات به دست آمده حاکی از آن است که در چند ماه گذشته باند تروریست رجوی از طریق خبات و چند نفر از عوامل محلی‌اش، مذاکراتی را در این راستا با حزب دمکرات، کومله و پژاک انجام داده است که در حال حاضر با واکنشهای تردیدآمیزی از سوی کومله و دمکرات و استقبال پژاک همراه بوده است. هدف اصلی از این همکاری همانگونه که ذکر شد در چارچوب استراتژی عربستان و شعله‌ور کردن هر چه بیشتر آتش درگیری‌ها در مناطق کردی ایران است، اما در این مرحله پشتیبانی تبلیغاتی و رسانه ای مجاهدین از اقدامات مسلحانه گروههای تروریست کردی مورد توافق واقع شده است.

موساد از چندین ماه قبل در صدد اجرای چنین سناریویی بود، ابتدا در آلبانی به زمینه‌سازی آن پرداخت و آنگونه که منابع مطلع خبر می دهند، به سرویس اطلاعاتی  این کشور  در باره جداشدگان از مجاهدین خلق هشدار داده بود، اقدامی که مبنای آن ادعای گشتاپوی مجاهدین در مورد داشتن ارتباط بین جداشدگان و وزارت اطلاعات ایران بود.

از اواخر آبان آمریکایی ها بالاخره بعد از نزدیک به چهار سال شروع به آزاد کردن زندانیان تیف در دسته‌های پنج و سه نفره کردند.

نیروهای پیوسته به این اتحاد به زودی دریافتند که شیوه رأی‌گیری در شورا بگونه‌ای است که کنترل کامل بر تصمیمات مهم را تنها مجاهدین خلق و نیروها و افرادی که به هژمونی طلبی رجوی تمکین کرده اند در اختیار دارند .

پشتیبانی از ام ای کی حماقت مطلق است. هیچ فرد جدی در ایالات متحده وجود ندارد که فکر کند روزی این گروه بتواند در ایران آینده ای داشته باشد.

ابراهیم خدابنده می‌گوید:"مسعود رجوی رسما خودش گفته و صدها شاهد هم هست که سازمان مسئول ترورهای 7 تیر و 8 شهریور است. البته هنوز سازمان زیر بار نرفته و قبول نکرده است ولی صدها عضو سازمان از خود مسعود رجوی شنیده‌اند که قبول کرده است. رجوی در یک نشست مسعود کشمیری را به همه نشان داد و گفت او دفتر نخست‌وزیری را منفجر کرده است. در یک نشست که همه اعضای سازمان حضور داشتند. رسمی اعلام نشد ولی در جلسه‌های خصوصی اعلام می‌شد و به آن هم افتخار می‌کردند. آنجا مسعود کشمیری با اسم مستعار "باقر" شناخته می‌شد. خیلی‌ها نمی‌دانستند که باقر چه کسی است و چه کاره است تا اینکه مسعود رجوی او را معرفی کرد و گفت این مسعود کشمیری است."

یکی از اعضای جداشده سازمان منافقین گفت: در سال 1388 هدف سازمان به خشونت کشاندن و اعتراضی و ملتهب کردن فضای جامعه و مختل کردن روند انتخابات بود. رجوی به دنبال ایجاد فضای ناآرام و ناامنی برای مردم بود. او در در یکی از پیام‌های داخلی‌اش به صراحت گفت از خشونت و اینکه جو سیاسی ایران به سمت خشونت و سخت‌تر شدن برود و تعدادی هم کشته شوند نترسید.

در یک ماه گذشته به رغم همه حملات شخصی که توسط عوامل سازمان مجاهدین خلق به این قلم در اینترنت شده است، هشدار دادم که مجاهدین مانند داعش در سوریه می خواهد ایران را در بازی ارتجاعی و فاشیستی خود به خاک و خون کشد.

ویژه

مریم رجوی در تجمع گروه تروریستی مجاهدین در ویلپنت، خطوط اصلی استراتژی باندرجوی را بیان کرد. خطوطی که در ذات خود دچار تناقض و نفاق است و با تحلیل محتوا و شفاف سازی نشان خواهد داد که این گروه در کجا ایستاده، چه می‌خواهد و برای رسیدن به خواسته‌هایش چگونه زمینه چینی می‌کند!

ایران دیدبان
وابستگان به باندرجوی و حامیان این گروه نیز به اشکال مختلف تحلیل این گروه را منعکس و خط آن را دنبال می‌کنند، که در قسمتهای مختلف برای شفاف سازی بیشتر از آن کمک گرفته می‌شود.
مقدمه اول : مریم رجوی مدعی است در ایران «رژیم ناتوان»، «جامعه لبریز نارضایتی» و «جامعه بین‌المللی به این واقعیت نزدیک شده که مماشات با رژیم خطاست.» بر اساس همین ادعا نتیجه می‌گیرد، «سرنگونی ضرورت دارد و در دسترس است» و «یک آلترناتیو سازمان یافته برای به‌زیر کشیدن رژیم وجود دارد.»
سپس توضیح می دهد که مرادش از هرکدام از این گزاره ها چیست؟
بر اساس تحلیل و دیدگاه وی حکومت ایران که نه اصلاحی شدنی است، نه تغییر رفتار می دهد و نه امکان مهار آن وجود دارد، باید سرنگون شود. سرنگونی نیز در دسترس است زیرا حکومت ایران «با نارضایتی گسترده اجتماعی محاصره شده‌ است.» یک نیروی جایگزین( مجاهدین) هم وجود دارد که «قدرتش در این است که شرایط بحرانی را به‌سرنگونی رژیم بالغ می‌کند. در سال ۸۸ هسته اصلی قیام‌ها را تشکیل داد و شعارها را از «رأی من کو» به مرگ بر اصل ولایت فقیه رسانید.»
مقدمه دوم : مریم رجوی این جایگزین را قابل اعتماد و به عنوان یک سرمایه و عامل هدایت‌کننده و تعیین‌کننده‌یی که در زمان شاه وجود نداشت. معرفی می‌کند و جامعه جهانی را به توجه به آن فرا می‌خواند.
نتیجه :مریم رجوی براین اساس از ملل متحد، اتحادیه اروپا و آمریكا و كشورهای منطقه می خواهد: «مجاهدین را به‌رسمیت بشناسند و رژیم را از ملل متحد و سازمان همکاری اسلامی طرد کنند. سپاه پاسداران را در لیست گروه‌های تروریستی بگذارید و آن را از سراسر منطقه اخراج کنید، سران رژیم را به‌خاطر نقض حقوق بشر در مقابل عدالت قرار دهید.»
با چنین مقدمه چینی و نتیجه گیری باید پرسید اگر حاکمیت در ایران در محاصره نارضایتی عمومی و ناتوانی از پاسخگویی به نیازهای جامعه است و قرار است که قیام از آنجا آغاز شود، چرا مخاطب مریم رجوی دولتهای غربی است؟
سناتور رابرت توریسلی در نشست مجاهدین در آمریکا آنچه که از ادعاهای دار و دسته رجوی می فهمد را بدون آن که به تناقض آن با سخنان مریم رجوی توجه کند، ضمن رد گزینه نظامی یا مداخله خارجی علیه ایران، بیان می کند که: «محتمل‌ترین مسیر در پیش رو این است که در یک نقطه، وضعیت در داخل به نقطه انفجار خواهد رسید. چون با وضعیت سیاسی، انسانی، اقتصادی غیرقابل دوامی مواجهیم».
آیا آنچه مریم رجوی از غرب می خواهد مداخله خارجی علیه ایران نیست؟
آیا به رسمیت شناخت مجاهدین، گرفتن کرسی ایران در سازمان ملل و تکرار اتهامات مجاهدین علیه سران حکومت ایران مداخله خارجی در امور داخلی کشور نیست؟
و آیا هدف آن نیست که کشورهای غربی را تحریک به مداخله چه از نوع سیاسی و چه از نوع نظامی‌اش در ایران بکنند؟
وانگهی این تغییر چه زمانی خواهد بود؟ بیش از سه دهه است که مجاهدین وعده چنین تغییری را می‌دهند؟
توریسلی خیال مجاهدین و مخاطبین را یکجا راحت می کند و می گوید: «تغییر در ایران غیرقابل اجتناب دانست و تصریح کرد که کار ما این نیست که زمان این تغییر را مشخص کنیم؛ بلکه این مربوط به تاریخ است، کار ما این است که تضمین کنیم وقتی آن روز فرا برسد، یک ساختار آماده برای برخاستن وجود داشته باشد. این مسئولیت خانم رجوی، سازمان مجاهدین و ما به‌عنوان حامیان (آنها) است.»
قضیه کمی بودار است، مجاهدین و حامیانشان به این نتیجه رسیده اند که توان سرنگونی ندارند و از قیام مردمی هم خبری نیست، آنها فقط می خواهند یک حاشیه امن برای زندگی رهبری گروه تروریستی مجاهدین فراهم کنند که آخر عمری بدون هراس از تحت تعقیب قرار گرفتن و بدون آن که کسی از آنها راجع به ادعاهای آن سؤال کند چند صباح دیگری را در غرب زندگی کنند!
وانگهی مریم رجوی تصریح می کند که در ایران اعتراضات مدنی و حداقلی است و به عنوان نمونه به سال 88 اشاره می کند که شعار مردم « رأی من کو؟» اما مجاهدین مداخله کردند و تلاش نمودند شعاری ساختار شکن را به جامعه القا کنند. این اعتراف مریم رجوی نشان می دهد که اولاً جنس اعتراض در ایران ضد حکومتی نیست و دوماً گفته های حکومت راجع به دخالت در اعتراضات واقعیت دارد و تلاش ناکامی صورت گرفته است که اصل نظام را هدف داشته است اما با کنار کشیدن معترضان و جداکردن خط خودشان از این جریان رادیکال به شکست انجامیده است.
با این واقعیت آیا غربی ها همین اندازه گیج و پرت هستند که گروهی که خودش درگیر مسائل داخلی است و در محاصره نارضایتی اعضایش قرار دارد و پرونده ای قطور از نقض حقوق بشر در کارنامه‌اش وجود دارد و از ناحیه مردم ایران مورد نفرت است را به رسمیت بشناسد؟!


________________________
فاکتها از سخنرانی مریم رجوی در تجمع مجاهدین در پاریس

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید