وقتی تیر رجوی به سنگ خورد!
جشن گرفتن رجوی برای مداخله دبیرکل ملل متحد در این پرونده، اقدامی ابلهانه و صرفاً هیستریک علیه مالکی بود، ابلهانه از این جهت که گمان کرد می تواند موضع حقوق بشری سازمان ملل را به یک موضع سیاسی تغییر دهد و در این میدان بازی کند، هیستریک بود، چون فقط به دنبال دوتا کردن حرف مالکی در قضیه ضرب الاجل بود، اما نمی¬دانست که دخالت سازمان ملل، کار را صدبار برایش سخت ترخواهد کرد.
ایران دیدبان
با شروع دور جدید بهانه جویی¬های رهبری مجاهدین، عیان شد که هدف از نامه نگاری به سازمان ملل و دبیرکل،به کمیساریای عالی پناهندگی و سایر مراجع، نه دخالت دادن آنان برای انتقال مسالمت آمیز و یک جابجایی تحت نظارت ارکان بین الملل و به منظور خروج از عراق، بلکه هدف رویارو قرار دادن این مراجع در مقابل دولت عراق و استنکاف، سرپیچی از قانون و گریز از فرمان اخراج و نهایتاً بازیچه قرار دادن این نهادها و بهره برداری سیاسی از آنان بود.
اما اطلاعیه فنی یونامی و اظهارات اخیر نماینده دبیرکل در باره کمپ لیبرتی و متعاقباً مواضع مجاهدین در باره آن، نشان می دهد که این مراجع حتی تمایلی هم به ادامه کار در این باره ندارند چه برسد به این که بخواهند خرده فرمایشات رجوی ها را اجرا کنند، یعنی این که تیر رجوی بدجوری به سنگ خورده است.
اطلاعیه دوازدهم و سیزدهم بهمن گروه تروریستی مجاهدین، سرخوردگی از شکست دسیسه رجوی را به خوبی منعکس ساخته است.
به عنوان مثال در اطلاعیه دوازدهم بهمن باند رجوی آمده است:
«در اطلاعیه مطبوعاتی یونامی در سه شنبه شب۱۱بهمن در بغداد، هیچ اشاره¬ یی به این نشده است که حضور ساکنان اشرف در ۲۶سال گذشته در عراق قانونی و صلح آمیز بوده و در سال ۸۸در دادگاه ۳۶گروگان نیز به صراحت مورد تأیید قرار گرفته است. تغییر دولت در عراق نمیتواند حقوق کسب شده و موقعیت قانونی ساکنان اشرف و التزامهای دولت عراق را نسبت به آنها تغییر دهد. اذعان نکردن به این حقیقت، سرپوش گذاشتن بر بیخانمان سازی اجباری است که جابهجایی به لیبرتی بدون حداقل اطمینانها را به یک جابهجایی اجباری تبدیل می کند.»
به این ترتیب رهبری مجاهدین در یک باج خواهی آشکار و وقیحانه از سازمان ملل می-خواهد که بر کارنامه جنایت و خیانت این گروه در 26 سال گذشته در این کشور مهر تأیید بگذارد. از یونامی می¬خواهد که به نفع یک گروه تروریستی پرونده سازی کند و به مزدوری آنها برای صدام جامه قانونی پناهندگی بپوشاند، تا از آن دست آویزی برای مقابله با حاکمیت عراق و گردنکشی بیشتر بسازد.
جشن گرفتن رجوی برای مداخله دبیرکل ملل متحد در این پرونده ، اقدامی ابلهانه و صرفاً هیستریک علیه مالکی بود، ابلهانه از این جهت که گمان کرد می تواند موضع حقوق بشری سازمان ملل را به یک موضع سیاسی تغییر دهد و در این میدان بازی کند، هیستریک بود، چون فقط به دنبال دوتا کردن حرف مالکی در قضیه ضرب الاجل بود، اما نمی¬دانست که دخالت سازمان ملل، کار را صدبار برایش سخت ترخواهد کرد.
با نرسیدن به این هدف است که از باج خواهی¬های گذشته مبنی بر داشتن حق قانونی در عراق دست بر می¬دارد و "بی خانمان سازی " را بهانه می¬کند!
بی خانمان سازی یعنی این که ما در اردوگاه اشرف امکانات و وسایلی داشتیم که در کمپ لیبرتی نخواهیم داشت و سازمان ملل بایستی رفاه ما را تضمین کند!
روزی که رجوی تاکتیک زمان خریدن برای به تعویق انداختن حکم اخراج را با نامه نگاری به کمیساریا و درخواست پناهجویی را به اعضا حقنه کرد هم یک اقدام هیستریک و خودبخودی انجام داد و در این پندار بود که سازمان ملل با پناهجو شناختن آنان امکانات لازم برای اقدامات تروریستی را هم در اختیارش خواهد گذاشت.
از طرفی بزرگترین و مهمترین دغدغه رجوی، ریزش نیروها است، به همین دلیل است که عمل به رویه¬های قانونی توسط سازمان ملل را باعث ندامت و جدایی نیروها از گروه اعلام می کند:
«مقاومت ایران از داخل رژیم ایران اسناد محرمانه یی در مورد یک «طرح کار مشترک» برای متلاشی کردن نیروی اصلی اپوزیسیون ایران از طریق تحمیل شرایط لیبرتی به آن با سوء استفاده از یونامی در عراق بهدست آورده است. طبق این طرح اشرف بایستی تا قبل از خاتمه ضرب الاجل آوریل ۲۰۱۲ بسته شود و ساکنان آن در دسته های ۳۵۰نفری و سپس ۲۰۰نفری از اشرف به لیبرتی برده شوند. یونامی بایستی در ارتباط مستمر با سفارت رژیم ایران در بغداد قرار بگیرد و این موضوع تفهیم شده است. هدف این است که افراد هر چه بیشتری وادار به ندامت و تسلیم و بازگشت به ایران شوند.»
رجوی بهتر دیده است حال که در بهره برداری از سازمان ملل شکست خورده است، با فرار به جلو ادعا نماید که سازمان ملل توسط ایران و عراق مورد سو استفاده قرار گرفته تا با شانتاژ در این مورد، از ریزش نیروها جلوگیری کرده و زمینه را برای گردنکشی¬های بعدی که با همین انگیزه انجام خواهد داد، آماده سازد:
«مقاومت ایران همچنانکه پیش از این بارها تأکید کرده است هر گونه دخالت رژیم آخوندی در سرنوشت و آینده ساکنان اشرف را یک خط سرخ عبورناپذیر میداند و ساکنان اشرف هرگز آن را قبول نخواهند کرد.»
...با این همه بی تردید بایستی گفت گردنکشی رجوی زمینه ساز تقابل با سازمان ملل و سایر مراجع بین المللی می شود، به احتمال بسیار زیاد آنها پای خود را از این موضوع کنار خواهند کشید و مجاهدین مجبور به انتقال به کمپ لیبرتی خواهند بود.
......................
۱۳۹۰/۱۱/۱۸
نظرها 0
دیدگاه خود را بنویسید
هیچ یک از همسایگان ایران برای پذیرش مجاهدین اعلام آمادگی نکرده اند