وقتی پرده ها کنار می رود
ورود رهبری مجاهدین به چنین مرحله ای اگرچه باعث این می شود که تعدادی از نیروها هم چنان در تصمیم گیری مردد بمانند، اما نشانگر به هم ریختگی شدید در درون نامناسبات فرقه و کناررفتن پرده هایی است که رجوی کوشش داشت به منظور جلوگیری از ریزش عمومی نیروها آن پرده ها کنار نرود.
ایران دیدبان
دوستان محترم جداشده از مجاهدین، این روزها خبراز دریافت نامه هایی از اعضای گروه تروریستی مجاهدین داده اند که تمایل به خروج از این گروه را دارند اما با مشکلاتی روبرو هستند که قبل از همه به دلیل برخوردهای شیادانه رهبری مجاهدین با این افراد است، که متأسفانه به دلیل قرار داشتن این افراد تحت سانسور و اختناق فرقه ای، قادر به حل این مشکلات که بعضاً بسیار جزیی و ناچیز است نمی باشند.
مسائل مطرح شده در این باره، ظاهراً ناظر به وضعیت افرادی است که در اردوگاههای این گروه در اروپا می باشند، اما آنچه بایستی یادآوری نمود این است که ساکنان اردوگاه اشرف نیز در چنین وضعیتی قرار دارند و تعداد زیادی از آنان در کلاف سردرگمی از ترس، عدم اطلاع از شرایط بیرون و به ویژه قرار داشتن تحت تأثیر تبلیغات مسموم گردانندگان و کنترل کنندگان این اردوگاه گرفتار آمده اند.
سردرگمی البته فقط منحصر به اعضای محصور در اردوگاه نیست، بلکه رهبری مجاهدین هم مستأصلانه با یکی به نعل و یکی به میخ زدن، اوج درماندگی و سردرگمی خودش را به نمایش میگذارد.
از طرفی افراد جسوری را که موفق به فرار از چنگال اهریمنی باندرجوی شده اند، " خائنان فراری" نامگذاری کرده است که هر فرد موظف است حکم اعدام برای آنها صادر و اعلام آمادگی نماید که آن را اجرا کرده و در مورد خودش چنین حکمی را به رسمیت بشناسد.
از طرفی به نیروهایی که خواهان جدایی هستند اعلام می کند که به شرط آن که اعلام کنند که "ترسیده " و "بریده اند" و از مبارزه با رژیم "نادم" و "تواب" می باشند، حاضر است تا به سه طریق اجازه دهد آنها از اشرف بیرون بروند:
- 1- آنها را در اولین فرصت به ایستگاه پلیس عراق معرفی کند.
- 2- خانواده هر فرد بیاید و او را با خود ببرند.
- 3- بعد از لغو محاصره و در زمان ممکن آنها را به هر کجا که بخواهند می برد، به شرط آن که تا آن زمان پای بند به تشکیلات بوده و در مناسبات مسئله سازی نکند.
در تمام این حالات تحقق خروج را منوط به عدم " آلودگی و ارتباط با رژیم " می کند، این در حالی است که پیش از این هم پلیس عراق و هم خانواده ها را به عنوان مأموران رژیم معرفی و رفتن پیش آنها را گناهی نابخشودنی اعلام کرده است و اساساً حکم اعدام برای کسانی که موفق به فرار شده اند بخاطر رفتن به نزد پلیس عراق و خانواده ها صادر کرده است!
یعنی عملاً مانعی می تراشد که فرد گزیری جز آن که راه سوم را انتخاب کند و منتظر زمانی بشود که رهبری مجاهدین آن گونه که می خواهد از اردوگاه خارج شود و تا آن زمان هم بر اساس تعهدی که از فرد گرفته است، وی حق هیچگونه اعتراض و به اصطلاح مسئله سازی را نخواهد داشت!!
گردانندگان مجاهدین در اردوگاه اشرف نیز با تصویرکردن ناامنیها و خطراتی که در کمین هر یک از نیروها در بیرون اردوگاه است، تلاش می کنند تا فضای جمود و وحشت از بیرون رفتن را مستولی کرده و تردیدهایی که هر عضو مجاهدین به دلیل سالها دوری از اجتماع به آن مبتلا است را تشدید نمایند.
ورود رهبری مجاهدین به چنین مرحله ای * اگرچه باعث این می شود که تعدادی از نیروها هم چنان در تصمیم گیری مردد بمانند، اما نشانگر به هم ریختگی شدید در درون نامناسبات فرقه و کناررفتن پرده هایی است که رجوی کوشش داشت به منظور جلوگیری از ریزش عمومی نیروها آن پرده ها کنار نرود.
اکنون فضای جنگ صدبرابر در اردوگاه اشرف بین نیروهای خواهان جدایی با گشتاپوی مجاهدین است و به زودی بایستی منتظر تبعات این درگیریها بود.
__________________
*در آینده نزدیک سایت ایران دیدبان، بخشی از اسناد مربوط به درگیریهای گشتاپوی اشرف با نیروها بر سر مسئله خروج را منتشر می نماید.
......................
۱۳۹۰/۱۱/۸
نظرها 0
دیدگاه خود را بنویسید

هیچ یک از همسایگان ایران برای پذیرش مجاهدین اعلام آمادگی نکرده اند